ه هادى نقوى 1228 ه ق / 1813 م 1275 ه ق / 1858 م عمدة العلماء مولانا سيد محمد هادى بن سيد مهدى در 7 رجب 1228 ه ق در لكنهو متولد شد . هنوز در سن سه‌سالگى بود كه پدرش و در سن پنج‌سالگى پدربزرگش غفران مآب درگذشتند . عمويش سلطان العلماء مولانا سيد محمد تربيت برادرزاده‌اش را برعهده گرفت و چون به سن بلوغ رسيد دخترش را به عقد او درآورد . وى در سال 1262 ه ق اجازهء اجتهاد دريافت كرد و امجد على شاه كه سلطان اوده بود او را به لقب « صدر الشريعة عمدة العلماء » ملقب ساخت و در دادگسترى به منصب صدر الصدور مفتخر گشت ، به‌طورى كه تمام قضات ملك اوده تحت احكام او كار مىكردند . او كارهاى قضاوت را در منزل انجام مىداد و علاوه بر كار قضاوت به تدريس هم مىپرداخت و تعداد زيادى از طلاب در درس وى شركت مىكردند . عمدة العلماء سيد هادى فردى بسيار مقدس ، متقى ، عالم و فقيهى محتاط بود ، وى عموما در كالسكهء روبسته سفر مىكرد تا نامحرم او را نبيند . علاوه بر امور فقهى به نيازهاى روزافزون كشور پرداخت و موانع موجود در اشاعهء دين را از ميان برداشت و دربارهء عقايد يهودى و مسيحى مطالعه و تحقيق كرد و در ردّ عقايد آنان رساله‌هايى نوشت و به سؤالات آنها پاسخ داد ، ولى متأسفانه در سن جوانى در لكنهو به سال 1275 ه ق درگذشت و در حسينيهء غفران مآب به خاك سپرده شد . سيد محمد مهدى مجتهد و